Moet er nog peterselie zijn?

Onze tweede editie van #uitgekookt.

Helemaal zoals we zijn beslissen we op basis van onze impulsiviteit wat we gaan maken én wie we uitnodigen. Leen herinnert zich dat ze nog een 'Collectors Edition 2018 Big Chouffe' heeft staan, gekregen van Dirk en Rudy. We besluiten op zoek te gaan naar een recept met bier en komen algauw uit bij 'Carbonades a la flamande'. We maken er ineens een Vlaams avondje van (kan recht in die canon waarvan we in blijde verwachting zijn) en het gerecht aan te vullen met 'endives a la flamande'. En peterselieaardappelen. We nodigen Dirk en Rudy dan ook maar uit, de gulle gevers van de fles mogen niet ontbreken.

Nu, op één been kan je niet staan (zeker niet na anderhalve liter La Chouffe), dus we besluiten dat een soepje vooraf en een dessert niet kunnen ontbreken. We besluiten voor 'Potage Parmentier' te gaan (preisoep met aardappelen) en 'Mousse au chocolat'. 

Voorbereid als we zijn, leest Leen op voorhand alle recepten voor en maakt het boodschappen- en oogstlijstje. Zoals het de goede Franse keuken betaamt wordt alles afgewerkt met verse kruiden. Op zaterdag trekken we al naar de stadsboerderij. Kwestie van eens een paar toffe foto's van ons te maken én tegelijk even de groenten te oogsten. Het witlof hebben we wel geoogst in de Colruyt. Voor de zekerheid ook toch maar wat extra La Chouffe gekocht. 

Beginnen bij het begin. Of beter, het einde. We zijn wat aan de late kant begonnen met koken, dus paniekske, want die 'Mousse au chocolat' moet nog opstijven. En Julia gebiedt ons om hem eigenlijk de dag ervoor te maken. Oeps. We zuchten, kreunen en steunen. Een kleine greep uit ons oevre: 'Wat een omslachtig gedoe, zouden we al die stappen wel doen, dat kan toch niet goedkomen, en wie doet er nu in hemelsnaam Grand Marnier bij chocolademousse, bah.' Een klein accidentje met water dat uit het ijsbad in de mousse gulpt, we vrezen dus het ergste, maar zetten dapper door. Na anderhalfuur staat de chocolademousse in de koelkast. 

De keuken lijkt wel ontploft (we hadden zo'n zeven mengkommen nodig voor de chocolademousse en dus een snel afwasje. Vervolgens verdelen we de taken. Leen ontfermt zich over de carbonades (die moeten eerst aangebakken worden en mogen dan verder sudderen in de oven). Marieke begint aan de 'Potage parmentier'. Naar de normen van ons boek is dit recept echt belachelijk eenvoudig. Het is geeneens een halve pagina lang en dat wil echt wat zeggen. We denken ook de hele tijd, dat gaat maar een flauw soepje worden. We schillen ook nog patatjes (en twee yacons waarvan we dachten dat het zoete aardappel was) en laten het witloof ook in de oven stoven. 

Net op tijd zijn we klaar als de boys toekomen. Na een aperitiefje met chouffe, schuiven we aan tafel. Het enige dat Leen en ik nog moeten doen is afwerken met, jawel peterselie. Met uitzondering van de chocolademousse wordt élk gerecht afgewerkt met fijngehakte peterselie, er is dus een groene draad in dit verhaal.

We beginnen met de soep: gemixt, en afwerken met véél peterselie. Héérlijk soepje trouwens. We staan ervan versteld, echt lekker ook Rudy en Dré beamen dat. 

Vervolgens: de Carbonades en Endives à la Flamande. We herhalen het procedé, we vissen de bouquet garni eruit en werken af met véél verse gehakte peterselie. Ook op onze gestoomde aardappeltjes doen we peterselie. Het vlees is botermals en heerlijk van smaak, de patatjes perfect gaar. En ook het witloof is lekker zacht. Er wordt nog een keer opgeschept.

De mousse au chocolat wordt met argwaan uit de koelkast gehaald, maar blijkt qua consistentie perfect te zijn. We hebben wel een kommetje te weinig (oeps), maar Pouwel heeft geen honger meer, dus dat komt goed uit. Hij is zwaar, maar wel lekker. De appelsiensmaak overheerst niet al te erg, dus dat valt ook al mee.

Geen foto's van het eten (oeps, vergeten). Maar we beloven, het was kei kei lekker.